Δες αυτά τα μάτια, τα τόσο μπλε
Μια καρδιά αγέραστη
Που δεν μπορεί να θεραπευτεί
Αυτά τα δάκρυα δεν μπορούν ποτέ να στεγνώσουν
Μια απόφαση τελεσίδικη
δεν μπορεί ποτέ να ανακληθεί
Δες αυτά τα καταπράσινα μάτια
Μπορώ να μείνω καρφωμένος πάνω τους για χιλιάδες χρόνια
Μείνε κι άλλο μαζί μου
Δεν θα πίστευες σε τι έχω μεταμορφωθεί
Έχεις φύγει τόσο μακριά
Έχει περάσει τόσος καιρός
Κι εγώ έχω σβήσει τη φωτιά με βενζίνη
Έχω σβήσει τη φωτιά με βενζίνη
David Bowie, “Cat People” (Gasoline)
Requiem for a dream
Απολογισμός μιας δημοσιογραφικής περιπλάνησης ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 22/7/2026 Λοιπόν, την έχω πατήσει σαν τον Παπακωνσταντίνου (τον...
-
ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Τ ο παρακάτω κείμενο κανονικά έπρεπε να είναι δημοσιευμένο στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο Σαββατοκύριακου που κυκ... -
(Το μπλογκ παρά λίγο να πεθάνει από απεργία γραφής. Μια προσπάθεια να το σώσω...) Από πολλές απόψεις χαίρομαι που υπάρχουν. Χα... -
Η Εφημερίδα των Συντακτών 6-7/9/2025 Του ΚΙΜΠΙ (από τη στήλη ΑΝΩ ΚΑΤΩ) Μη σας παραπλανά το απλανές βλέμμα... Δεν ξέρω ποιος συμβούλεψε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου