Πότε πότε μας θυμάται το μέλλον
Όσο μακριά κι αν βρίσκεται,
Όλο και κάποιο μήνυμα λαβαίνουμε,
Γραμμένο πάντα βιαστικά
Γιατί διαρκώς αναχωρεί
Για πιο μακριά ακόμα.
Τι να το κάνεις;
Γραπτά που μένουνε αδιάβαστα.
Κανείς δεν ξέρει από μας
Να διαβάσει τι γράφει το μέλλον.
Παρεκτός κάτι ελάχιστες
Γραμματιζούμενες ελπίδες.
Τρέχα γύρευε.
Κική Δημουλά, «Το λίγο του κόσμου» (1971)
Κλειστός κουμπαράς, ανοιχτή απάτη
Ή, π ώς να χαρίσετε στις τράπεζες καμιά πενηνταριά δισεκατομμύρια ακόμη ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 9/8/2026 Το εικονιζόμενο αντικείμενο είναι έν...
-
ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Τ ο παρακάτω κείμενο κανονικά έπρεπε να είναι δημοσιευμένο στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο Σαββατοκύριακου που κυκ... -
(Το μπλογκ παρά λίγο να πεθάνει από απεργία γραφής. Μια προσπάθεια να το σώσω...) Από πολλές απόψεις χαίρομαι που υπάρχουν. Χα... -
Απολογισμός μιας δημοσιογραφικής περιπλάνησης ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 22/7/2026 Λοιπόν, την έχω πατήσει σαν τον Παπακωνσταντίνου (τον...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου