ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ (8/8/2009)

Με πολλούς τρόπους τα περασμένα τρία χρόνια έχει διαμορφωθεί ένα εικονικό εργαστήριο στο οποίο δοκιμάζεται ο ισχυρισμός ότι η πολιτική αμοιβών στη χρηματο-οικονομική βιομηχανία βασίζεται στις εταιρικές επιδόσεις. Αλλά ακόμη και μια επιπόλαιη εξέταση των δεδομένων καταδεικνύει ότι σε αυτούς τους γεμάτους προκλήσεις οικονομικούς καιρούς η πολιτική αμοιβών των τραπεζικών στελεχών έχει αποδεσμευτεί από τα αποτελέσματα των τραπεζών.
Έτσι, όταν οι τράπεζες πήγαιναν καλά, τα στελέχη τους πληρώνονταν καλά. Όταν οι τράπεζες είχαν φτωχά αποτελέσματα, τα στελέχη τους πληρώνονταν πάλι καλά. Και όταν οι τράπεζες είχαν τραγικά αποτελέσματα, χρηματοδοτούνταν από τους φορολογούμενους και τα στελέχη τους πληρώνονταν και πάλι αδρά… Στην πραγματικότητα η έρευνά μας καταδεικνύει μια πλήρη αποσύνδεση ανάμεσα της πολιτικής αμοιβών των στελεχών από τα εταιρικά αποτελέσματα που είχε συνέπεια την επικράτηση μιας κουλτούρας «κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις» στο σύστημα των μπόνους. Μ’ άλλα λόγια το σύστημα στερείται αρχών και οδηγεί σε μια πολιτική αμοιβών με το κεφάλι προς τα κάτω.


Άντριου Μ. Κουόμο, γενικός εισαγγελέας Νέας Υόρκης, «Πέρα από τη λογική: το πόρισμα για την κρίση και τα μπόνους των τραπεζικών στελεχών»