Η αλήθεια είναι… η δική μου αλήθεια- ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, μιλώ για τον εαυτό μου-, η αλήθεια είναι λοιπόν πως είμαι άρρωστη. Ένας καρκίνος θεώρησε ότι το σώμα μου είναι ένα καταπληκτικό παραδεισένιο νησί, κι έτσι ήρθε να κάνει τις διακοπές του, με τα πόδια του να βρέχονται στον ωκεανό του αίματός μου και το κορμί του να λιάζεται στον ήλιο της καρδιάς μου… Δεν χρειάζεται παρασόλι, αδιαφορεί για τα εγκαύματα. Οι μετ’ αποδοχών διακοπές του, στοχεύουν στον θάνατό μου. Υποφέρω φρικτά. Για να μη διπλώνομαι απ’ τους πόνους, είμαι υποχρεωμένη να κάνω ενέσεις μορφίνης και να καταπίνω ένα σωρό αναλγητικά…Αυτό έχει ένα κόστος, το κόστος της συνείδησής μου ότι υπάρχω. Έχω ακόμα σώας τας φρένας, αλλά αυτό ενδέχεται να μην κρατήσει για πολύ, έτσι λοιπόν προτιμώ να με βγάλω εγώ η ίδια από τη μέση, παρά να αφήσω έναν γιατρό να με «βγάλει από την πρίζα», ξαπλωμένη κι αναίσθητη στο κρεβάτι ενός νοσοκομείο. Είναι κι αυτό μια μικρή ελευθερία, μια πενιχρή ελευθερία…
Μαρτέν Παζ, «Πώς έγινα βλάκας»
Η μεγάλη ανατριχίλα, η Palantir κι ένας λαμπερός υπουργός
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 25/4/2026 Το Palantir: από τη Μέση Γη του Τόλκιν, στο μέσο σκότος του Μαξίμου. Σήμερα θα ανασκαλέψουμε μια ιστορία για ...
.jpeg)
-
(Το μπλογκ παρά λίγο να πεθάνει από απεργία γραφής. Μια προσπάθεια να το σώσω...) Από πολλές απόψεις χαίρομαι που υπάρχουν. Χα... -
Η Εφημερίδα των Συντακτών 6-7/9/2025 Του ΚΙΜΠΙ (από τη στήλη ΑΝΩ ΚΑΤΩ) Μη σας παραπλανά το απλανές βλέμμα... Δεν ξέρω ποιος συμβούλεψε... -
Η Εφημερίδα των Συντακτών, 1-2/11/2025 Μα τι τις θέλετε τις τράπεζες στο χωριό, τώρα που έχουμε το e-banking; Μπαίνεις στο λάπτοπ σου ή στο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου