Το να είναι κανείς γεμάτος ελπίδα σε δύσκολους καιρούς δεν είναι απλώς κάτι ανόητα ρομαντικό. Βασίζεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη ιστορία δεν είναι μόνο μια ιστορία σκληρότητας, αλλά και συμπόνιας, θυσίας, θάρρους, καλοσύνης. Αυτό που επιλέγουμε να τονίσουμε από αυτό το πολύπλοκο κουβάρι της ιστορίας θα καθορίσει τις ζωές μας. Αν βλέπουμε μόνο το χειρότερο, θα καταστρέψει την ικανότητά μας να κάνουμε κάτι. Αν θυμόμαστε εκείνες τις στιγμές και εκείνους τους τόπους -και υπάρχουν τόσοι πολλοί- όπου οι άνθρωποι έχουν συμπεριφερθεί θαυμάσια, αυτό θα μας δίνει ενέργεια για δράση και, τουλάχιστον, τη δυνατότητα να στρέψουμε τη σβούρα του κόσμου σε διαφορετική κατεύθυνση. Και αν δράσουμε, έστω και σε μικρή κλίμακα, δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάποιο μεγάλο ουτοπικό μέλλον. Το μέλλον είναι μια άπειρη διαδοχή από παρόντα, και το να ζούμε τώρα όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να ζουν τα ανθρώπινα όντα, σε πείσμα όλου του κακού που μας περιστοιχίζει, είναι ήδη μια υπέροχη νίκη.
Χάουαρντ Ζιν
Requiem for a dream
Απολογισμός μιας δημοσιογραφικής περιπλάνησης ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 22/7/2026 Λοιπόν, την έχω πατήσει σαν τον Παπακωνσταντίνου ...
-
ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ : Τ ο παρακάτω κείμενο κανονικά έπρεπε να είναι δημοσιευμένο στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο Σαββατοκύριακου που κυκ... -
(Το μπλογκ παρά λίγο να πεθάνει από απεργία γραφής. Μια προσπάθεια να το σώσω...) Από πολλές απόψεις χαίρομαι που υπάρχουν. Χα... -
Η Εφημερίδα των Συντακτών 6-7/9/2025 Του ΚΙΜΠΙ (από τη στήλη ΑΝΩ ΚΑΤΩ) Μη σας παραπλανά το απλανές βλέμμα... Δεν ξέρω ποιος συμβούλεψε...
Οφείλω να σας ομολογήσω την άπειρη αποστροφή μου για την ηλεκτρονική επικοινωνία. Για λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν, αλλά είμαι σίγουρη ότι και εσάς έχουν απασχολήσει, θεωρώ ότι η ανωνυμία και η αποστείρωση του ηλεκτρονικού μέσου, φτωχαίνει την επικοινωνία. Είχα όμως μία αίσθηση αδικίας, βλέποντας ότι δεν υπάρχει κανένα σχόλιο σε μερικά από τα πιο όμορφα κείμενά σας. Εγώ ή ίδια, όπως και πολλοί άλλοι που ξέρω ότι σας διαβάζουν,νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τον κόπο που κάνετε να διατυπώνετε με τόση σαφήνεια, ευφυία αλλά και τρυφερότητα και τη δική μας βεβαιότητα, ότι "υπάρχουν πράγματα στη γη και τον ουρανό που ούτε που τα έχει ονειρευτεί η φιλοσοφία μας". Εξ ονόματος και εκείνων λοιπόν, σας ευχαριστώ. Μία ερώτηση έχω μόνο : πότε κοιμάστε ; (η προσωπική επικοινωνία είναι κουσούρι, και ως γνωστόν, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι)
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλικά
Είναι όντως δυσανάλογη της αξίας των κειμένων η ανταπόκριση στα σχόλια, αλλά ερμηνεύεται εύκολα με βάση τους κανόνες του μπλόγκιγκ - τους οποίους ο πολύ αγαπητός Κίμπι αγαπά να παραβιάζει: κοινώς, συνήθως δεν απαντά στα σχόλια - κι όχι μόνο αυτά που αφορούν προσωπικές του συνήθειες :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΟφείλω να πω πως αυτό με στεναχώρησε αρκετά όταν το διαπίστωσα, γιατί μου στερεί τη δυνατότητα να διαβάζω κι άλλα δικά του πράγματα, πλην της σταθερής στήλης -την οποία θεωρώ αυτή τη στιγμή την καλύτερη στην ελληνική εφημεριδογραφία (οικογενειακώς πάντως αγοράζουμε τον Επενδυτή κυρίως γι' αυτήν, συνήθεια που παρέμεινε κι αφότου ανακάλυψα το μπλογκ του).
Μήπως θα μπορούσατε άραγε αγαπητέ Κίμπι να γίνετε λίγο περισσότερο διαδραστικός (κόντρα στην προφανή σας απαρέσκεια για το σπορ);
Όπως και να χει, σας ευχαριστούμε από καρδιάς για όλες τις μέχρι τούδε αλλά και εξής αναρτήσεις σας.