Το χρέος, και η εθνική απελευθέρωση από την απάτη

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ, 27/8/2026

Ορθά ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε τον όρο "εθνική απελευθέρωση" μιλώντας για το χρέος και τη μείωσή του. Μόνο που η πρόωρη πληρωμή του χρέους ύψους 13 δισ. ευρώ που ετοιμάζεται να κάνει και μας πουλάει ως μείζον επίτευγμα - μνημόσυνο με ξένα κόλυβα λέγεται αυτό, διότι για τα δικά μας λεφτά πρόκειται- δεν είναι "εθνική απελευθέρωση", είναι εθνική εθελοδουλεία στους πιστωτές, κυρίως τους θεσμικούς, ήτοι τους καλούς μας εταίρους στην Ευρωζώνη.

Από τότε που διέρρευσε και άρχισε να διαλαλείται από τα ΜΜΕ, με τον Κυριάκο σε ύφος Παλαιών Πατρών Γερμανού να υψώνει το λάβαρο της απελευθέρωσης μέσω tik tok και τον έτερο Κυριάκο (τον Πιερ) να βγάζει το γιαταγάνι από το θηκάρι ως Καραϊσκάκης, έχει προκληθεί μια ενδιαφέρουσα τρικυμία εν ποτηρίω μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Αντί η δεύτερη, με τις 50 αποχρώσεις το πρασινομπορντοδοκόκκινου, να καταγγείλει την επικοινωνιακή απάτη και να κηρύξει επανάσταση εθνικής απελευθέρωσης από τη βλακεία που διασπείρει η κυβέρνηση ως μέγιστη σοφία, διαπληκτίζεται ξανά  για τα “μαξιλάρια”, ποιος τα παραγέμισε με πλεονάσματα για τις "δύσκολες ώρες", αν τα πιο πολλά τα αφαίμαξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019, ή αν οι δυο μέχρι στιγμής θητείες Μητσοτάκη απλώς έφαγαν από τα έτοιμα, μειώνοντας το πλεόνασμα περίπου στα 30 δισ. ευρώ.

Αλλά κανείς δεν ασχολείται και δεν προβάλλει μια πραγματική εκστρατεία "εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης" από το χρέος, που βαραίνει με περίπου 40.000 ευρώ κάθε κάτοικο αυτής της χώρας, από τα μόλις αφαλοκομένα νεογνά, μέχρι τους υπεραιβωνόβιους που απασχολούν τους επιστήμονες με τα μυστικά της μακροζωίας τους. Κάτι δεν ψελλίζει κάτι σαν αυτό που λέει ο Μελανσόν για τη Γαλλία, τον πραγματικό μεγάλο ασθενή της ΕΕ: διαγραφή του χρέους της που έχει στα χέρια της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, περίπου 600 δισ. ευρώ. Για τη Γαλλία και για κάθε χώρα - όμηρο της Φρανκφούρτης.

Ακούσατε κανέναν εδώ στην Ελλάδα να χειροκροτήσει ή τουλάχιστον να συζητήσει εποικοδομητικά την πρόταση Μελανσόν, που προφανώς στριμώχνει και την ακροδεξιά της Μαρίν Λεπέν πάνω που έχει αρχίσει να τα βρίσκει με την χρηματοπιστωτική δικτατορία; Μπάααα! Μούγκα στη στρούγκα. Η λέξη διαγραφή χρέους, που κάποτε, στην κορύφωση της κρίσης, ήταν στην ημερήσια διάταξη και μάλιστα εφαρμόστηκε και από τους πιστωτές μας, επί κυβέρνησης Σαμαρο-Βενιζέλων, με το PSI, αλλά μόνο υπέρ των τραπεζών, είναι πια απαγορευμένη. Δεν ξέρω μήπως στο μεταξύ έχει ποινικοποιηθεί και η χρήση της, με τόσες αλλαγές του ποινικού κώδικα που έχει κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Προσωπικώς δεν νιώθω καμιά έκπληξη γι' αυτό: σχεδόν όλο το “επίσημο” πολιτικό σύστημα είναι πλήρως υποταγμένο στη λογική ότι το χρέος πρέπει να εξυπηρετείται και να εξοφλείται, έστω κι αν μας βγει το λάδι, ακόμη και το παράνομο, τοκογλυφικό χρέος που εξακολουθούν να μας φορτώνουν για να αγοράζουμε όπλα και να "αντιμετωπίζουμε"υπαρκτούς κι ανύπαρκτους εχθρούς των ΑΛΛΩΝ: τη Ρωσία, το Ιράν, τους Χούτι, τους μαχητές της Χαμάς ή της Χεζμπολάχ. Αντε και την Τουρκία. "Pacta sunt servanta" (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται") που θα έλεγε κι ο μακαρίτης ο Σόιμπλε ή η - πού χάθηκε αυτό το κορίτσι μετά τα απομνημονεύματά της;- η Μέρκελ.
Τι εξυπηρετεί, άραγε, ο υπερβάλλων ζήλος της κυβέρνησης του Κυριάκου που θέλει να τηρήσει όχι μόνο τα pacta αλλά και τα... α-pacta; Ρίξτε μια ματιά στους πίνακες που παραθέτω.

Ο πρώτος- χειροποίητος, παρακαλώ, με στοιχεία της Eurostat-, δείχνει τι έχουμε πληρώσει για τόκους χρέους από το 2010 μέχρι το τέλος του 2025: 109 δισ. ευρώ, παρακαλώ, δεν τα λές λίγα για μια χρεοκοπημένη και παραγωγικά κατεστραμμένη χώρα. Είναι σχεδόν μισό ετήσιο ΑΕΠ. Πώς εξελίχθηκε το δημόσιο χρέος αυτό το διάστημα; 329 δισ. ήταν το 2010, όταν ξέσπασε η κρίση και οι Ευρωπαϊοι εταίροι άρχισαν να μας “φιλοδωρούν” με δάνεια και να μας τιμωρούν με μνημόνια. 363 δισ. (34 δισ. περισσότερα!) ήταν το οφειλόμενο χρέος στο τέλος του προηγούμενου έτους. Τι διάολο γίνεται, κι εμείς πληρώνουμε, έστω και με μέτρο, αλλα το χρέος αυγαταίνει, αντί να μειώνεται; Γιατί τα 12 δισ. της πρόωρης αποπληρωμής που θέλει ο Μητσοτάκης θα μας "απελευθερώσουν", ενώ τα 110 και πλέον δισ. που δώκαμε τα τελευταία 15 χρόνια μας σκλάβωσαν περισσότερο;

Η απάντηση κρύβεται στο δεύτερο γράφημα που παραθέτω (επεξεργασμένο από τον ΟΔΔΗΧ). Οπως ξέρουμε και ξεχνάμε από την πολύ λωτοφαγία, το 74% του χρέους των 360 δισ. ευρώ (σήμερα), περίπου 230 δισ. ευρώ, το κατέχει πια ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, που έχει μαζέψει όλα τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από την ΕΕ. Τα άλλα 130 δισ. τα χρωστάει η χώρα στις περίφημες "αγορές χρέους", αυτές που έστρωσαν τον δρόμο της χώρας προς την μνημονιακή κόλαση. Το χρέος των εταίρων πιστωτών πάει μακριά, μέχρι το μακρινό 2070. Τα περισσότερα μάλιστα εξοφλούνται μετά το 2040, μέχρι τότε οι δανειστές μας μας πήγαν λάου λάου, με τη συμφωνία ρύθμισης επί Τσακαλώτου, το 2018.
Τα άλλα όμως, αυτά των ιεράκων των αγορών, τα χρήματα που δανειστήκαμε τα τελευταία δέκα χρόνια, μαζί με ολίγα υπόλοιπα από το κούρεμα του PSI το 2012, αρχίζουν να "δαγκώνουν" από του χρόνου και μετά. Από το 2027 μέχρι το 2039 μετράμε πάνω από 70 δισ. ευρώ ζεστά, κοχλαστά ομόλογα που λήγουν, περίπου 7 δισ. τον χρόνο, και πρέπει να εξοφληθούν. Αυτή τη 12ετία το μέσο ετήσιο κόστος εξόφλησης του χρέους εκτοξεύεται από τα περίπου 5 δισ. ευρώ στα 10 δισ. ευρώ. Ετσι, η κυβέρνηση του πολυχρονεμένου Κυριάκου αποφασίζει να πουλήσει μούρη και ασφάλεια στα κερδοσκοπικά κοράκια για τα επόμενα χρόνια, μειώνοντας το ετήσιο κόστος εξόφλησης του χρέους. Θα δώσει 13 από τα 230 δισ. που χρωστάμε στους ευρωπαίους εταίρους- χέστηκε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί-  για να πληρώνει αδιατάρακτα τους ιδιώτες κατόχους ελληνικού χρέους με περίπου 7 δισ. τον χρόνο.

Φαίνεται ευφυές και ορθολογικό, αλλά έχει και μια εντελώς ανάποδη ανάγνωση: με τις συνθήκες πολέμου και ενεργειακής κρίσης που επικρατούν διεθνώς και με άγνωστη ημερομηνία λήξης, ποιος εγγυάται ότι δεν θα βρεθούμε μπροστά σε μια νέα κρίση χρέους, με “κύριο πιάτο” πλέον χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία, άλλα με “ορεκτικό” την συνήθη ύποπτο Ελλάδα; Φυσικά κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί κάτι τέτοιο. Αλλά ο Μητσοτάκης μπορεί να εγγυηθεί στους φίλους του στις διεθνείς αγορές ότι μπορούν να συνεχίσουν να δανείζουν τη χώρα, να αγοράζουν κοψοχρονιά τα φιλέτα της, ότι γενικώς ακόμη και χωρίς γαλάζια αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές, η «Μητσοτάκης ΑΕ» θα παραμείνει ρυθμιστής και εγγυητής κάθε κυβερνητικής λύσης που θα προκύψει από το 2027 και για τα επόμενα 10-12 χρόνια. Με λίγα λόγια, ό,τι και να γίνει στις εκλογές, τα βαμπίρ των αγορών θα παίρνουν τα λεφτά τους πίσω και με τόκο, κανείς δεν θα τις απειλήσει ότι «εμείς θα παίζουμε τον ζουρνά κι αυτές θα χορεύουν», η χώρα θα είναι το ίδιο ξέφραγο αμπέλι που τους εξασφαλίζει τις μέγιστες και ταχύτερες αποδόσεις.

Αυτό που λέει ψιθυριστά η κυβέρνηση Μητσοτάκη στις αγορές είναι ειλικρινές. Αυτό που λέει φωναχτά στους πολίτες είναι καθαρό ψέμα και πολιτική απάτη. Αυτό που ΔΕΝ ΛΕΕΙ η αντιπολίτευση είναι πολιτική δειλία και παράταση της εθνικής χρεοδουλείας. Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι μια "εθνική απελευθέρωση" από την απάτη, τη δειλία, την εθελοδουλεία, τη βλακεία. Και τον Μητσοτάκη ως συνεκδοχή και των τεσσάρων εννοιών.

ΚΙΜΠΙ