ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

ΧΟΡΟΣ
Είν’ η εξουσία σου τρανή,
ω Δήμε, κι όλοι οι άνθρωποι
σα να ’σαι μονοκράτορας,
σε σκιάζονται, σε τρέμουν.
Μα παρασέρνεσαι εύκολα,
θέλεις να σε χαϊδεύουνε,
σ’ αρέσει να σε ξεγελούν,
και σα χαζός τους ρήτορες
κοιτάς. Εδώ κι αν βρίσκεσαι,
ο νους σου πέρα τρέχει.

ΔΗΜΟΣ
Κάτω απ’ τα πλούσια αυτά μαλλιά
εσείς δεν έχετε μυαλά,
χαζό αν με λέτε. Επίτηδες
καμώνομαι τον βλάκα.
Μ’ αρέσει κάθε μέρα εγώ
να λέω «για βάλτε μου να πιω»
και να ’χω κι ένα κλέφταρο
διαχειριστή κάθε φορά.
Μα σα χορτάσει για καλά,
τον γρονθοκοπάω.
………..
Θαρρούν πως έχουνε μυαλό
και λένε πως με ξεγελούν,
μα για κοιτάχτε εγώ με τι
ξυπνάδα τούς τυλίγω.
Με κλέβουνε και κάνω εγώ
πως δεν τους βλέπω, μα έπειτα
το στόμιο της δικαστικής
κάλπης τούς χώνω στο λαιμό
κι έτσι τους κάνω και ξερνούν
αυτά που μου έχουν κλέψει.

Αριστοφάνη, «Ιππής» (μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου)